Langs de Lijn: Materiaalman Jacob Malki
Een lekker potje voetballen! Maar niet zonder coaches, trainers, scheidsrechters… en zelfs de kantinejuf. In Langs de Lijn kijken we verder dan de voetballers. En vragen we al die andere belangrijke mensen de oren van het hoofd.
Paspoort
Materiaalman FC Twente
Naam: Jacob Malki
Geboren: 25 maart 1957
Woonplaats: Enschede
|
Een materiaalman? Wat doet die precies?
“Ik zal niet zeggen dat er zonder mij geen wedstrijd is, maar als ik mijn werk niet goed doe, lopen de spelers er wel een stuk minder goed bij. In vieze shirtjes bijvoorbeeld. Voor de wedstrijd was ik de shirts, maar ook tijdens de wedstrijd ben ik erbij, voor het geval er iets mis gaat. Dat een shirt scheurt bijvoorbeeld. Of dat voetbalschoenen stuk gaan. Ik heb per speler altijd een extra setje noppen bij me. Ik moet altijd klaar staan.”
Kom je de spelers ook wel eens tegen?
“Ja hoor. De hele tijd. Dan maken we even snel een praatje. Over de wedstrijd bijvoorbeeld. Ze doen niet uit de hoogte en vinden niet dat ze beter zijn dan je, omdat ze toevallig in het team spelen. Het fijne is dat het gewoon normale mensen zijn. De trainers ook trouwens.”
Lekker, zo dicht bij de voetballers. Hoe kom je aan zo’n baantje?
“Ik kom eigenlijk uit Syrië. Toen ik naar Nederland verhuisde, moest ik wel werk gaan zoeken. Dat hoort zo en ik wilde ook niet thuis blijven zitten. Toen ben ik via een arbeidsbureau aan dit baantje gekomen. Ik heb gewoon gevraagd wat voor werk ze hadden. En toen hadden ze deze baan voor me. Ik hapte meteen toe. Ik ben gek op voetbal.”
Wij ook! Speel je zelf ook?
“Niet meer. Maar toen ik nog in Syrië woonde, ben ik lang scheidsrechter geweest. En daarvoor was ik keeper, op het hoogste niveau. Bij twee verschillende clubs en daarna ook in het leger. Toen ik naar Nederland kwam ben ik ook nog scheidsrechter geweest in het amateurvoetbal, maar daar heb ik door mijn werk geen tijd meer voor.”
Geen tijd. Moet je zoveel werken dat je niet eens een balletje kan trappen?
“Dat valt wel mee, maar ik heb heel gekke werkuren. Het is bijna nooit een gewone werkdag van 9 tot 5. Vooral op wedstrijddagen heb ik het heel druk. Soms ben ik dan om 9 uur ’s ochtends van huis en kom ik om 9 uur ’s avonds pas thuis. Maar als een training niet doorgaat, ben ik wel vrij.”
Stel: een andere club vraagt je om bij hen te komen werken. Zou je dat doen?
“Nee, absoluut niet. Ik werk hier nu 12,5 jaar en heb het hier heel erg naar mijn zin. Twente is echt mijn club. Dus als een andere club me zou vragen om bij hen te komen werken, zou ik het niet doen. Mijn hart ligt hier.”